نگاهی به تاریخچه آموزش فنی و حرفه ای در ایران
تاسيس مدرسه دارالفنون در سال ۱۲۶۸ قمري را بايد از مهمترين اقدامات فرهنگي در تاريخ آموزش و پرورش ايران به شمار آورد. انديشه امير كبير در طرح بناي دارالفنون به عنوان يك بنياد فرهنگي نو از يك عامل سرچشمه نگرفته بود بلكه عمل آن را بايد در مجموع آموخته هاي او از بازديدي كه از آكادمي و مدارس فني مختلف روسيه به عمل آورده بود و همچنين گرايش محسوسي كه در آن زمان نسبت به پيشرفتهاي فني و علمي كه در نتيجه استقرار يك نظام آموزشي پيشرو ملي در ممالك غربي به ويژه در كشورهاي اروپايي پيدا شده بود جستجو كرد.
اين مدرسه عالي كه طراح نخست آن امير كبير بود به رياست رضا قلي هدايت در پنجم ربيع الاول ۱۲۶۸، يعني تقريبا سيزده روز پس از قتل اين رادمرد تاريخ كشورمان با هفت معلم اتريشي و گروهي
از مدرسان فرانسوي ، هلندي و لهستاني و ايراني رسما گشايش يافت. (آقا زاده ، ۱۳۸۲، صص ۲۲ ، ۲۱)
در مدرسه دارالفنون شاگردان مجانا به تحصيل اشتغال داشتند و از مزاياي تحصيلي كه شامل مقرري، داشتن خوابگاه، خورد و خوراك و حتي تامين لباس متحد الشكل برخوردار بودند و به دانشجويان صاحب استعداد كه امتيازات عالي در امتحانات كسب مي كردند حقوق و مزاياي بيشتر و حتي جايزه تعلق مي گرفت. بايد اذعان نمود كه طي تاريخ طولاني آموزش و پرورش كشورمان اين نخستين بار بود كه دولت مركزي اقدام به تاسيس چنين مدرسه اي در سطح متوسطه و عالي نموده و تمام مخارج و هزينه تاسيس نگهداري و اداره امور آن را بر عهده گرفته بود. تاسيس دارالفنون را بايد نقطه عطفي در سير تاريخ آموزش ايران به حساب آورد (آقا زاده، ۱۳۸۲، صص ۲۳ و ۲۲)

برچسب:
نویسنده: پایان نامه روانشناسی