حوزه پنجم: گوش به زنگی بیش از حد و بازداری
بیمارانی که طرحوارههایشان در این حوزه قرار دارد، احساسات و تکانههای خودانگیخته را واپسزنی میکنند. آنها اغلب تلاش میکنند تا بتوانند طبق قواعد انعطاف ناپذیر و درونی شده خود، عمل کنند؛ ولو به قیمت از دست دادن خوشحالی، ابراز عقیده[۱]، آرامش خاطر، روابط صمیمی یا سلامتی. دوران کودکی این بیماران پر از خشونت، واپسزدگی و سختگیری بوده و خویشتنداری و فداکاری بیش ازحد[۲]بر خودانگیختگی و لذت غلبه داشته است. این بیماران در دوران کودکی به تفریح و شادی کردن تشویق نشده اند و در عوض یاد گرفتهاند که در خصوص حوادث منفی زندگی گوش به زنگ باشند و زندگی را طاقت فرسا درنظر بگیرند. این بیماران معمولاً در احساس بدبینی،نگرانی و ترس به سر میبرند، به طوری که معتقدند اگر نتوانند در تمام لحظات زندگی خود هوشیار و مراقب باشند، ممکن است زندگیشان از هم بپاشد.
از جمله طرحوارههایی که در حوزه پنجم دیده میشوند عبارت است از: بیمارانی که طرحواره منفی گرایی/ بدبینی دارند، به جنبه های منفی زندگی (مثل درد، مرگ، فقدان، ناامیدی، تعارض و خیانت) خیلی توجه میکنند، در حالی که جنبههای مثبت را کم ارزش جلوه میدهند. این بیماران در حین فعال شدن این طرحواره، به طور معمول دست به پیش بینی افراطی میزنند. برای مثال پیشبینی میکنند همیشه کارهای شغلی،اقتصادی و بین فردی به طور اسفناکی اشتباه از آب در میآیند. این بیماران از اشتباه کردن خیلی میترسند.این طرز تفکر به نوبه خود منجر به گرفتاریهای مالی، فقدان، احساس سرافکندگی یا در مخمصه افتادن میشود. از آنجایی که چنین بیمارانی، نتایج منفی احتمالی را اغراق آمیز جلوه میدهند، اغلب ویژگیهایی مثل نگرانی، تشویش، گوش به زنگی، غر زدن و بلاتکلیفی دارند.
[۱] Self Expression
[۲] Self Denial

برچسب:
نویسنده: پایان نامه روانشناسی