حوزه سوم: محدودیتهای مختل
بیمارانی که طرحوارههایشان در این حوزه قرار دارد، محدودیتهای درونی آنها در خصوص احترام متقابل و خویشتنداری به اندازه کافی رشد نکرده است. آنها ممکن است در خصوص احترام به حقوق دیگران، همکاری کردن، متعهد بودن یا دستیابی به اهداف بلند مدت مشکل داشته باشند. علاوه بر این، چنین بیمارانی اغلب خودخواه، لوس، بی مسئولیت یا خود شیفته به نظر میرسند. آنها معمولاً در خانوادههایی بزرگ شدهاند که خیلی سهلانگارو بیش از حد مهربان بودهاند.(گاهی اوقات طرحواره استحقاق میتواند شکلی از جبران افراطی طرحواره های دیگر مثل محرومیت هیجانی باشد. معمولا در این قبیل موارد ریشه تحولی اولیه این طرحواره، محبت بیش از حد نیست.) این بیماران در دوران کودکی، نیازی نداشتهاند از قوانینی پیروی کنند که دیگران از آن قوانین تبعیت میکردند. آنها در دوران کودکی ملاحظه دیگران را نمیکردهاند و خویشتندار نبوده اند. در نتیجه، در بزرگسالی، توانایی مهار تکانههای خود را ندارند و نمیتوانند ارضاء نیازهای آنی خود را به خاطر دستیابی به منافع آتی به تاخیر بیندازند.
از جمله طرحوارههایی که در حوزه سوم دیده میشوند عبارت است از: بیمارانی که طرحواره استحقاق/ بزرگ منشی دارند، خودشان را یک سرو گردن بالاتر از دیگران میدانند و در نتیجه حقوق و امتیازات خاصی برای خودشان قایلند. بیمارانی که این طرحواره را دارند، خود را نسبت به احترام متقابل که پایه و اساس تعاملات اجتماعی سالم است، موظف نمیدانند. آنها اغلب اصرار میکنند که میتوانند هر کاری را که دلشان بخواهد ،بدون توجه به هزینهای که این کار برای دیگران دارد،انجام دهند.آنها دوست دارند به قدرت برسند تا بتوانند برتری خود را به رخ دیگران بکشند(مثل موفق شدن، مشهورشدن، پولدار شدن).این بیماران بیش از حد پرتوقع یا سلطهگرند و در روابط اجتماعی با مشکلات دیگران همدلی نمیکنند.

برچسب:
نویسنده: پایان نامه روانشناسی