به عنوان يک بعد اصلي شخصيت، پذيرا بودن به تجارب، که در بعضي از منابع تحت عنوان انعطاف پذيري، باز بودن و تجربه پذيري نیز شناخته شده است. عناصر و مقياس هاي اين عامل همچون تصور فعال، احساس زيبا پسندي، توجه به احساسات دروني، تنوع طلبي، کنجکاوي ذهني و استقلال در قضاوت، اغلب نقش مهمی در تئوريها و سنجش هاي شخصيت ايفا نموده اند. اشخاص منعطف هم درباره دنياي دروني و هم درباره دنياي بيروني کنجکاو هستند. و زندگي آنها از لحاظ تجربي غني است (مک گری وکاستا، ۱۹۹۹).
ساير مدلهاي پنج عاملي اغلب اين بعد را هوش ناميده اند و نمرات آن با آموزش و سطح هوش همبسته است. پذيرا بودن به تجارب مخصوصا با جنبه هاي مختلف هوش چون تفکر واگرا که عاملي در خلاقيت مي باشد، مربوط است. اما پذيرا بودن مترادف با هوش نيست. افرادي که نمره پاييني در انعطاف پذيري مي گيرند. متمايلند که رفتار متعارف داشته و ديدگاه خود را حفظ نمايند. اين افراد تازه هاي آشنا تر را ترجيح مي دهند و پاسخ هاي عاطفي آنان خيلي محدود است (حق شناس، ۱۳۸۵).

برچسب:
نویسنده: پایان نامه روانشناسی