۲-۳-۲-کارل راجرز[۱]:
نظريه شخصيت راجرز در پرتو تجربه هاي وي با بيماران يا درمانجويان صورت بندي شده است. راجرز معقتد بود که مردم اساسا موجودات منطقي هستند که بوسيله درک آگاهانه از خويشتن هاي خود و جهان تجربي خود کنترل مي شوند. تاکيد راجرز بر هشياري و حال بود. در نظريه راجرز کاهش سائق نقشي در رفتار ندارد و به جاي آن، خود شکوفايي را به عنوان انگيزه اصلي مطرح مي کند (ابراهیم زاده، ۱۳۸۷).
راجرز اعتقاد داشت انسان به توجه مثبت[۲] نياز دارد. توجه مثبت عبارتست از نياز به پذيرش، محبت و تاييد از جانب ديگران، مخصوصا از جانب مادر در مدت کودکی. توجه مثبت مشروط[۳] عبارتست از اينکه تنها در آن شرايطي فرزندان قابل قبول هستند که با نگرش ها و افکار والدین همخوانی داشته باشند. يکي ديگر از جنبه هاي مهم نظريه راجرز، پژوهش هايش در مورد افراد خود شکوفا يا شخص کامل بود (رایکمن، ۲۰۰۸، ترجمه فیروزبخت، ۱۳۸۷).

برچسب:
نویسنده: پایان نامه روانشناسی