ه) نگرش مذهبي[۱]
«نگرش، عبارت است از يک روش نسبتاً ثابت در فکر، احساس و رفتار، نسبت به افراد، گروه ها و موضع هاي اجتماعي يا قدري وسيع تر، هرگونه حادثه اي در محيط فرد» (کمبرت و همکاران؛ به نقل از ترکان و کجباف، ۱۳۸۷؛ ص ۵۰). در مورد اصطلاح نگرش مذهبي، تعريف جامع، شناخته شده و مورد اتفاق نظر در ادبيات پژوهشي وجود ندارد، اما آنچه که مورد اتفاق نظر اکثر پژوهش هاي انجام گرفته در اين زمينه است، اين است که نگرش مذهبي، به يک الگوي بادوام شناختي، رفتاري و هيجاني اشاره دارد که از باورها و عقايد مذهبي ريشه مي گيرد (ابراهيمي، نشاط دوست، کلانتري، مولوي و اسداللهي، ۱۳۸۷). بنابراين نگرش مذهبي را مي توان به عنوان روش ثابت در فکر، احساس و رفتار نسبت به افراد، گروه ها و موضوع هاي اجتماعي يا هر حادثه اي در محيط فرد، قلمداد کرد که تحت تأثير ايمان و باور به يک مذهب شکل مي گيرد (ترکان و کجباف، ۱۳۸۷).
و) روان نمايشگري[۲]
روان نمايشگري، يکي از باسابقه ترين رويکردهاي مشاوره و روان درماني است که براساس آن، افراد به اجرا و بازسازي موقعيت هايي مي پردازند که براي آن ها توأم با بارهيجاني بااهميتي بوده است. در واقع در اين جريان، فرآيندهاي فکري و هيجاني فرد، از طريق کلام و حرکات بدن، ابراز خواهد شد. اين روند, در صورت اجراي موفق, براي هريک از اعضا به کسب بينش عميق تري از شخصيت و احساسات خود و ديگران منتج خواهد شد (فونگ، ۲۰۰۷) و امکان تغيير و بهبود الگوهاي رفتاري ناکارآمد و ناسالم در زندگي فردي و بين فردي را فراهم خواهد آورد (کاسن[۳], ۲۰۰۴). روان نمايشگري هم به شکل انفرادي و هم به شکل گروهي, قابل اجرا است ولي شکل گروهي آن، از ابتداي شکل گيري اين رويکرد تا کنون، همواره به عنوان رايجترين و شناخته شده ترين شکل اجراي آن محسوب مي شده است (کارپ, ۱۹۹۸).
[۱]. Religious attitude
[۲]. Psychodrama
[۳]. Casson

برچسب:
نویسنده: پایان نامه روانشناسی