۲-۳٫ ایمان مذهبی
۲-۳-۱٫ تعریف ایمان
ایمان در لغت به معنای تصدیق و در اصطلاح دینی به معنای تصدیق و تسلیم به خدا و پذیرش حقانیت پیامبران الهی و کتب و فرمان هایی است که خداوند برای هدایت و تربیت انسان ها فرستاده است. در گفتاری از امیرالمؤمنین (ع) ایمان شناختن به دل و اقرار به زبان و عمل و بردن فرمان با اندامها و جوارح معرفی شده است (بدخشانی، ۱۳۸۸).
برخی نویسندگان (مثلاً، آذربایجانی، ۱۳۸۷، ص. ۱۳۱) معتقدند که ایمان يكي از ویژگی های تأثيرگذار شخصيت است و از لحاظ سلسله مراتبي در بالاترين سطح و به عنوان عامل مرتبه ی سوم قلمداد می شود. به اعتقاد این نویسندگان ایمان مذهبی تأثیری گسترده بر ابعاد عاطفی، اخلاقی و اجتماعی زندگی انسان می گذارد و همه ابعاد این تأثیرات را نمی توان با ابزارهای مادیگرایانه اندازه گیری کرد.
برخي از محققان مانند فولر (۱۹۸۱) ايمان را مفهومي انسجام دهنده قلمداد می کنند كه نياز به دين ندارد. در اين ديدگاه، ايمان به عنوان عاملي براي انسجام بخشيدن به نيروهاي متعدد و روابطي كه زندگي مردم را تشكيل می دهد تعريف می شود كه انسان ها را به سمت زندگي و زيستن سوق می دهد. در اين ديدگاه، ایمان اساسی ترین مقوله در تلاش انسان برای ارتباط با تعالی (وجود بالا و فراتر از حدود تجربه ماده) قلمداد شده است (وارن، ۲۰۰۶، به نقل از گودرزی).

برچسب:
نویسنده: پایان نامه روانشناسی