۲-۱-۱-۴-۲-۱-۱- حساسیت زدایی تدریجی
در این روش بیمار به طور پیاپی با یک رشته از محرک های از پیش تعیین شده که سلسله مراتب آن از خفیف ترین تا شدیدترین شکل از نظر ایجاد ترس است، رویارویی داده می شود. با استفاده از داروهای آرامش بخش، هیپنوتیزم و آموزش تمدد ماهیچه ای به بیماران یاد داده می شود که چگونه در خود پاسخ روانی و جسمی ایجاد کنند. پس از تسلط فرد به این روش به بیمار آموخته می شود که در مواجهه با محرک اضطراب برانگیز برای ایجاد آرامش از آن استفاده کند. با از دست دادن حساسیت نسبت به هر یک از محرک های ردیف شده در فهرست، بیمار به سراغ محرک بعدی می رود تا زمانی که ترساننده ترین محرک هم این عاطفه دردناک را در او ایجاد نکند (سادوک و سادوک، ۲۰۰۳؛ ویل[۱]، ۲۰۰۳).
۲-۱-۱-۴-۲-۱-۲- مواجهه درمانی
تکنیک رفتاری دیگری که مورد استفاده قرار می گیرد، مواجهه است. درمان با مواجهه در صدد است که پاسخ های ترس شرطی شده به علائم اجتماعی را از بین ببرد. این عمل به واسطه داشتن بیماران برای مواجهه مکرر با علائم ترس تا زمانی که اضطرابشان کاهش یابد، انجام می گیرد (لیهی و هال اند، ۱۳۸۵) و باعث می شود دور باطلی که نشانه ها را حفظ می کند شکسته شود و یادگیری جدید را تسهیل نماید (سالکووسکیس[۲]، ۱۹۸۹). مشکلاتی در رابطه با مواجهه محض برای اضطراب اجتماعی وجود دارد. برای مثال، تکالیف ممکن است به اندازه کافی طولانی نباشند که اضطراب را فرو نشانند. به علاوه تعداد معناداری از بیماران درمان با مواجهه را رد می کنند یا به زودی از آن دست می کشند. از طرفی آن هایی که درمان را کامل می کنند، تنها در حدود ۵۰ درصد به مشکلشان غلبه می کنند (لیهی و هال اند، ۱۳۸۵).
[۱]Veale
[۲]Salkovskis
هدف کلی از انجام این پژوهش عبارت است از بررسی اثر بخشی اصلاح عزت نفس ضمنی بر افزایش عزت نفس ضمنی و کاهش ترس از ارزیابی منفی ضمنی در افراد دارای اختلال اضطراب اجتماعی. ازجمله اهداف جزیی این پژوهش می توان به موارد زیر اشاره کرد:

برچسب:
نویسنده: پایان نامه روانشناسی