۵-۲-۳- فرضیه سوم: خودکارآمدی سلامت روان را در بیماران سرطانی تحت شیمی درمانی پیشبینی میکند.
نتایج حاصل از بررسی و تجزیه و تحلیل دادههای فرضیه سوم پژوهش نشان میدهد که متغیر خودکارآمدی تاثیر معناداری در پیشبینی سلامت روان در بیماران مبتلا به سرطان تحت شیمی درمانی داشته است. نتایج حاصل از این فرضیه با یافته پژوهشهای کانینگام و همکاران (۱۹۹۱)، لیو و همکاران(۲۰۰۱)، کریتلر (۲۰۰۷)، سمیها و همکاران(۲۰۰۸)، روتمن و همکاران(۲۰۱۰) و الیسا و همکاران،(۲۰۱۲) همسو میباشد.
این یافته کاملا منطقی میباشد زیرا به عقیده بندورا (۱۹۹۵) خودکارآمدی اعتقاد یک نفر به قابلیت های خود در سازماندهی و انجام یک رشته فعالیت های مورد نیاز برای مدیریت شرایط و وضعیت های مختلف میباشد، این اعتقاد عامل تعیین کننده چگونگی تفکر، رفتار و احساس افراد است. افرادی که حس خودکارآمدی قوی دارند به مسائل سخت و چالش برانگیز به صورت مشکلاتی که باید بر آنها غلبه کرد مینگرند. افرادی که احساس خودکارآمدی بالایی دارند احساس میکنند که در اعمال کنترل بر رویدادهای زندگی توانا هستند و حس کنترل بر وقایع دارند. همچنین خودکارآمدی زیاد ترس از شکست را کاهش میدهد و توانایی مسئله گشایی را بهبود میبخشد و بر سلامت جسمی فرد هم تاثیرگذار است. همانطور که پکونیس (۲۰۰۹) مطرح میکند اگر بیماران مبتلا به سرطان خودکارآمدی بالایی داشته باشند تحمل بیماری برایشان آسانتر و به دنبال آن از توانمندی بهتر برخوردار میشوند و کمتر احساس ناکامی میکنند. سازش با موقعیت را افزایش و احساس تنیدگی و اضطراب و افسردگی را کاهش میدهد.
بنابراین بیماری که از احساس خودکارآمدی بالایی برخوردار است سطح آرزوی بالایی دارد و در غلبه بر مشکلات انتظار موفقیت دارد و استقامت بیشتری در از بین بردن موانع دارد و اغلب در سطح بالایی عمل میکند و برای رسیدن به هدف هر زمان که نیاز باشد راهکارهای خود را تغییر میدهند در نهایت استرس و ناامیدی کمتری را تجربه میکند و از سلامت روان بالاری برخوردار است.
بررسی پیشبینی سلامت روان بیماران سرطانی تحت شیمی درمانی بر اساس راهبردهای مقابله دینی، رضایت زناشویی و خودکارآمدی.
۱-۴-۲- اهداف فرعی

برچسب:
نویسنده: پایان نامه روانشناسی