ارزش به شیوهای از رفتار یا وضع غایی وجود اشاره میکند.
وقتی گفته می شود فلان شخص چنین ارزشی دارد، ممکن است منظور اعتقادات این شخص دربارهی شیوههای رفتار مطلوب یا وضع غایی وجود مطلوب باشد. این دو نوع ارزش را ارزش های ابزاری و ارزش های پایانی نامیده می شوند. تمایز میان این دو نوع ارزش- ابزاری و پایانی- بسیار اهمیت دارد و در اندیشهی تئوریک یا تلاشهای عملی برای ارزیابی ارزش ها نمیتوان این تمایز را نادیده گرفت. تعداد کل ارزش های پایانی لزوماً برابر با تعداد ارزش های ابزاری نیست. هم چنین، میان ارزش های ابزاری و پایانی رابطهای کاربردی وجود دارد که نمیتوان آن را نادیده گرفت. انواع ارزش های پایانی عبارت اند از: ارزش های شخصی و ارزش های اجتماعی. یکی از راههای طبقهبندی ارزش های پایانی، طبقهبندی استقرایی است، ارزش های پایانی ممکن است خودمحور یا جامعهمحور، و درونفردی یا بین فردی باشد (امیری، ۱۳۸۵).
برخی ارزش ها مانند «رستگاری» و «آرامش ذهن»، ارزش های درونفردی هستند، اما «صلح» و «اخوت جهانی» ارزش های بین فردی محسوب میشوند. اشخاص هم ممکن است، حسب اولویتهایی که برای ارزش های اجتماعی و شخصی قائل هستند، یکسان عمل نکنند. هم چنین، افزایش در یک ارزش اجتماعی، به افزایش در دیگر ارزش های اجتماعی و کاهش در ارزش های شخصی منجر خواهد شد و برعکس، افزایش در یک ارزش شخصی، به افزایش دیگر ارزش های شخصی و کاهش ارزش های اجتماعی میانجامد. انواع ارزش های ابزاری عبارتند از: ارزش های اخلاقی و ارزش های شایستگی. ارزش های اخلاقی عمدتاً به شیوههای رفتار اشاره دارند و لزوماً، ارزش هایی را که با وضع غایی وجود مرتبط میشوند، در بر نمیگیرند. ارزش های اخلاقی فقط به انواع معینی از ارزش های ابزاری اشاره میکنند؛ ارزش هایی که ویژگی بین فردی دارند و در صورت نقض شدن، احساس تقصیر و گناه بهوجود میآید (امیری، ۱۳۸۵).
متن فوق تکه ای از این پایان نامه بود
برای دیدن جزئیات بیشتر ، خرید و دانلود آنی فایل متن کامل می توانید به لینک زیر مراجعه نمایید:
برچسب:
نویسنده: پایان نامه روانشناسی