۲-۱-۲-۵- طبقه بندي :
اگر چه در منابع متفرقه ، افسردگي به انواع مختلف درون زاد ، برون زاد (ربر، ۱۹۸۵) ، خفيف ، متوسط ، شديد (بک،۱۹۶۱) . افسردگي ساده ، حاد و بهت زده (شاملو،۱۳۸۵) ، افسردگي زود آغاز و دير آغاز ، اختلالات يك قطبي و دو قطبي (راور ، ۱۹۸۴) . افسردگي نوع طبيعي ، نوروتيك ، سايكوتيك و … طبقه بندي شده است ؛ اما يكي از مشهورترين و معتبرترين طبقه بنديها مربوط به چهارمين چاپ راهنماي تشخيص و آماري اختلالات رواني (DSM.IV) [1] انجمن روانپزشكي آمريكاست كه در سال ۱۹۹۶ منتشر شده است . اساس كار براي ايجاد چنين طبقه بندي كه از سال ۱۹۵۲ آغاز شده بود ، نياز به جمع آوري اطلاعات آماري بود . اما طبقه بندي اخير بازتاب بهترين منابع باليني و پژوهشي قابل وصول و فراهم كردن اسناد منطقي است . كتاب منبع DSM.IV تحت عنوان اختلالات خلقي (كه قبلاً اختلالات عاطفي ناميده مي شدند) طبقه بندي مي شوند .
طبقه بندي ديگري تحت عنوان «طبقه بندي بين المللي اختلالات رواني و رفتاري» [۲](IC-D10) از سوي سازمان بهداشت جهاني (WHO)[3] در سال ۱۹۹۲ به چاپ رسيده است . اين طبقه بندي حاصل بررسي هاي مشترك بين المللي و آميزه اي از فرهنگهاي مختلف كشورهاي آسيايي ، از جمله ايران و كشورهاي اروپايي و آمريكايي است . از مزيتهاي اين طبقه بندي استفاده از يك روش الفبايي ـ عددي است كه دقت تشخيصي درمانگر را افزايش مي دهد . در اين نظام نيز نشانه هاي افسردگي تحت عنوان اختلالات خلقي طبقه بندي مي شوند.
[۱] The Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, Fourth Edition
[۲] Inteational Classification of Diseases

برچسب:
نویسنده: پایان نامه روانشناسی