ماهيت و مفهوم زمان
ماهيت “زمان” يکي از بزرگترين رازها و پرسش هاي مردمان باستان بوده است. پرسشي که هنوز هم پاسخي براي آن يافت نشده است. عليرغم دستاوردهاي علمي بشر در سده هاي گذشته، هيچگونه پيشرفتي در زمينه درک مفهوم زمان و تعريفي از آن به دست نيامده است.
بحث از زمان به صورت مستقل براي فلاسفه يونان باستان مطرح نبوده است؛ پي بردن به چگونگي تشکيل جهان و شناسايي عناصر اوليه تشکيل دهنده آن و نيز واحد يا کثيربودن پديده ها موضوعات اساسي اي بودند که ذهن متفکران يونان باستان را به خود مشغول مي کردند. (موسوي کريمي، ۱۳۸۹)
واژه زمان در زبان پارسي و عربي مشترک است؛ در زبان پهلوي Zaman، در ايران باستان jemana و در سرياني zabana آمده است. قرنها پس از ظهور زرتشت اولين بار به خداي زمان در بين ايرانيان اشاره مي شود. هم چنين برخي از محققين معتقدند خداي زمان از خدايان قديم آريايي هاست. (ابراهيمي، ۱۳۷۳).
امروزه در زبان فارسي مي گوييم وقت طلاست. در زبان هاي ديگر نيز تعبيرهاي متفاوتي چون وقت الماس است، وقت جواهراست، بکار رفته است. اما ارزش زمان بيش از طلاست و قابل مقايسه با آن نيست. ارزش والايي که وقت دارا است بايد به گونه اي شايسته و بايسته از زمان در دسترس استفاده نمود.
بسياري از افراد ادعا مي کنند که وقت آنها به هدر نمي رود و ابراز مي دارند که: “من خيلي سازمان دهي شده کار مي کنم، مي دانم کجا مي روم، مي دانم چکار مي کنم و ….” اين گروه از افراد در اقليت هستند زيرا زمان، با ارزش ترين منبعي است که در اختيار انسانها قرار دارد و تمامي منابع ديگر به شرط وجود زمان، ارزش مي يابند و به دليل همين ارزش و اهميت، توجه به زمان در بسياري از فرهنگها و زبانهاي مختلف تکرار شده است. زمان بسيار با ارزش تر از پول است و به همين دليل اين سرمايه بايست بسيار دقيق بکار گرفته شود. ما هنگامي قادر خواهيم بود برداشت درستي از زندگي بر روي کره زمين داشته باشيم که بتوانيم وقت معيني براي زندگي در اين کره خاکي بدست آوريم.
ميزان مهارت مديريت زمان در نوجوانان و جوانان تهراني تا چه حد است؟
سؤال فرعي

برچسب:
نویسنده: پایان نامه روانشناسی