
۲-۱-۳-۲-۱- موج اول: تاب آوری فردی و عامل هایی که تفاوت ایجاد می کند
تحقیقات اولیه به بررسی کودکانی می پرداخت که در برابر ناملایمات و نابرابری ها آسیب ناپذیر[۱] بودند. باور اولیه این بود که این افراد به واسطه ویژگی های درونی، نسبت به عوامل استرس زا نفوذ ناپذیرند. به تدریج با گسترش پژوهش ها و توجه به انواع آسیب ها واژه پویاتر و کیفی تر تاب آوری جایگزین واژه آسیب ناپذیری شد. این مفهوم قادر است به شیوه مناسب تری تأثیر متقابل عوامل خطرزا حفاظتی را درطول زمان بر افراد، خانواده ها و جوامع بیان کند (رایت و ماستن[۲]،۲۰۰۶).
از نسل اول پژوهش در زمینه تاب آوری در طول رشد، این پدیده در سرتاسر جهان در بافت های متفاوتی مورد مطالعه قرار گرفته است. با وجود بحث هایی که تا کنون نیز در جریان است، به تدریج توافقاتی در مورد مفاهیم کلیدی حاصل می شود.
تاب آوری به طور معمول اشاره دارد به الگویی از سازگاری مثبت در بافتی از ناگواری های گذشته یا حال (گارمزی،۱۹۸۱). بنابراین لازمه اینکه فرد به عنوان تاب آور شناخته شود حضور دو معیار است: اول اینکه بایستی تهدید معناداری نسبت به رشد یا سازگاری فرد وجود داشته باشد؛ حضور عامل مهمی که رشد یا سازگاری فرد را تهدید کند و دوم اینکه علی رغم حضور این عامل خطرزاو تهدیدکننده، سازگاری کنونی یا نهایی رضایت بخش باشد (ماستن،۲۰۰۱).
[۱] .Invulnerable
[۲] .Wright&Masten
بررسی نقش واسطه ای تاب آوری در رابطه بین تنظیم شناختی هیجان و تکانشگری (رفتار مخاطره جویانه) در زنان بی سرپرست مددجوی بهزیستی.

برچسب:
نویسنده: پایان نامه روانشناسی