
هوش اخلاقی
اخيراً اصطلاح جديدي با عنوان هوش اخلاقي توسط بوربا وارد شده است. وي هوش اخلاقي را اعتقادات اخلاقي قوي و عمل به آنها و رفتار در جهت صحيح و درست تعريف می کند هوش اخلاقي به معني توجه به زندگي انسان و طبيعت،رفاه اقتصادي و اجتماعي، ارتباطات آزاد و صادقانه و حقوق شهروندي است . هوش اخلاقي به اين حقيقت اشاره دارد كه ما به صورت ذاتي، اخلاقي يا غير اخلاقي متولد نمي شويم؛ بلكه ياد مي گيريم كه چگونه خوب باشيم . يادگيري براي خوب بودن، شامل ارتباطات، بازخورد، جامعه پذيري و آموزش است كه هرگز پايان پذير نيست . آنچه كه ما براي انجام كارهاي درست به آن نياز داريم، همان هوش اخلاقي است كه با استفاده از آن به يادگيري عمل هوشمندانه و دستيابي به بهترين عمل خوب نزديك مي شويم . در هر بخشي از زندگي به بهترين اطلاعات قابل دسترس مي رسيم، خطرات را به حداقل مي رسانيم و نسبت به پيامدهاي آن خوش بين هستيم . افراد با هوش اخلاقي بالا كار درست را انجام مي دهند، اعمال آنها پيوسته با ارزش ها و عقايدشان هماهنگ است،عملكرد بالايي دارند و هميشه كارها را با اصول اخلاقي پيوند مي دهند (صفایی،۱۳۹۲) .

برچسب:
نویسنده: پایان نامه روانشناسی