تعريف بهره وري
براي بهرهوري تعاريف متعددي ارائه شده است، بهبود بهره وري موضوعي بوده كه از ابتداي تاريخ بشر و در كليه نظامهاي اقتصادي و سياسي مطرح بوده است (كريمي و پيراسته، ۱۳۸۳). اما تحقيق درباره چگونگي افزايش بهره وري بطور سيستماتيك و در چارچوب مباحث علمي تحليلي از حدود ۲۳۰ سال پيش به اين طرف به طور جدي مورد توجه انديشمندان قرار گرفته است. واژه بهره وري براي نخستين بار به وسيله فرانسوا كنه رياضيدان و اقتصاددان مكتب فيزيوكراسي(حكومت طبيعت) به كار برده شده است. در سال ۱۸۸۳ فرانسوي ديگري به نام «ليتره»، بهره وري را دانش و فن توليد تعريف كرد. در سال ۱۹۵۰ سازمان همكاري اقتصادي اروپا[۱] به طور رسمي بهره وري را چنين تعريف كرد: بهره وري حاصل كسري است كه از تقسيم مقدار يا ارزش محصول بر مقدار يا ارزش يكي از عوامل توليد بدست مي آيد(رفيعي و زيبايي،۱۳۸۲: ۷۸).
سازمان بين المللي كار[۲] بهره وري را چنين تعريف كرده است: بهره وري عبارت است از نسبت ستاده به يكي از عوامل توليد(زمين،سرمايه، نيروي كار، مديريت. امروزه تقريباً نويسندگان اجماع نظر دارند كه اندازه بهره وري با تقسيم ارزش ستاده ها(محصول) به ارزش نهاده ها(داده ها) بدست مي آيد. همين كه در مقدار معيني از نهاده ها، مقدار محصول (با حفظ كيفيت) افزايش يابد يا مقدار نهاده هاي بكار رفته براي يك مقدار ثابت محصول كاهش يابد، بهره وري افزايش مي يابد. بنابراين مقدار شاخص بهره وري در مجموع ميزان اثربخشي و كارايي در يك سازمان را نشان مي دهد (طاهري،۱۳۸۳).
[۱]-OECD
[۲]-ILO
متن فوق بخش هایی از این پایان نامه بود
برای دیدن جزئیات بیشتر ، خرید و دانلود آنی فایل متن کامل با فرمت ورد می توانید به لینک زیر مراجعه نمایید:
