با رشد و توسعه همه جانبه دستاوردها و اکتشافات علمی در آغاز قرن بیستم، جهان با توسعه سامانههای علمی و پژوهشی روبرو شد. اين سامانه ها با افزایش شمار پژوهشگران، آزمایشگاهها، دانشگاه ها، پژوهشگاهها و منابع و مجلات علمی، رو به پیچیدگی هر چه بیشتر نهادند. این سامانه ها براي تضمین بقا و رقابتپذیری خود در میدانهای علمی، نياز به سازوکارهایی برای پایش، ارزیابی و ارتقای عملکرد خود دارند. همچنين، در سطوح خردتر تصمیمگیری، توزیع امتیازها و پاداشها در ميان پژوهشگران (از جمله اعتبارات پژوهشی، ارتقای رتبه، استخدام و جز آن) نیاز به سنجش «بهرهوری علمی[۱]» آنان دارد. از این رو، پژوهش پیرامون بهرهوری علمی پژوهشگران انفرادی به منظور کشف ویژگیها و الگوهای مختلف تولید ضروری است.
به اين ترتيب، از همان آغاز قرن بيستم، جامعه علمي به ضرورت ابداع روش ها و شاخص هایی برای ارزيابي پژوهشگران به صورت انفرادي و جمعي پي برد (لیسونی، میرس، مونتوبیو[۲] و همکاران، ۲۰۱۱) . از آن پس، روش ها و مدل هاي بسياري براي سنجش بهره وري علمي ابداع شده است. هر روش يا مدل با توجه به نقاط قوت و ضعف خاص خود، بخشی از واقعیت را منعکس میسازد. از این رو، دانش پژوهان علم سنجي به دنبال ايجاد و توسعه شاخص هايي هستند که بتوانند تصویری دقیقتر و واقعبینانهتر از واقعیت پژوهشی را منعکس سازند. در این بخش، تلاش مي شود تا مفهوم بهرهوری علمی و متغیرهای به کار رفته در محاسبه آن شرح داده شود و آنگاه مهم ترين مدل هاي سنجش بهره وري كه توسط لوتكا، پائو، شاكلي و پرايس ارائه شده است معرفي گردد.
[۱]. scientific productivity. با عبارت هاي ديگري نظير research productivity (بهرهوری پژوهشی) وresearch performance (عملکرد پژوهشی) نيز ناميده مي شود.
[۲]. Lissoni, Mairesse, Montobbio
متن فوق بخش هایی از این پایان نامه بود
برای دیدن جزئیات بیشتر ، خرید و دانلود آنی فایل متن کامل با فرمت ورد می توانید به لینک زیر مراجعه نمایید:
برچسب:
نویسنده: پایان نامه روانشناسی